Sondra Perry
Perth Amboy, New Jersey, 1986 — Amerikaans beeldend kunstenaar
Perth Amboy, New Jersey, 1986 — Amerikaans beeldend kunstenaar
Sondra Perry groeide op in Perth Amboy, New Jersey, en in Noord-Texas, als een van een tweeling. Ze studeerde af aan Alfred University (2012) en behaalde in 2015 een master aan Columbia University; daarna volgde ze het Core Program van het Museum of Fine Arts in Houston. Ze werkt met video, 3D-animatie, installatie en performance, vrijwel altijd met open source-software als Blender en met chroma key-blauw als terugkerend motief: de kleur die in de filmindustrie dient om een achtergrond weg te snijden en te vervangen, en die bij Perry staat voor de manier waarop zwart-zijn tegelijk kan functioneren als leeg projectiescherm en als onuitputtelijke mogelijkheid. Haar onderwerpen komen meestal uit haar eigen familie — een grootvader, een tweelingbroer, een grootmoeder — en worden van daaruit uitgevouwen tot een analyse van arbeid, eigendom, surveillance en de vraag wie er zeggenschap heeft over een afbeelding van een zwart lichaam. Tegelijk maakt ze het gereedschap zelf zichtbaar: haperende avatars, mislukte renders, foutkleuren. Perry stelt haar video's gratis online beschikbaar en verhuurt ze digitaal aan instellingen, uit principiële weerzin tegen schaarste als kunstmarktmechanisme. Ze won in 2017 de Gwendolyn Knight | Jacob Lawrence Prize van het Seattle Art Museum — voor het eerst toegekend aan een videokunstenaar — en in datzelfde jaar een beurs van de Louis Comfort Tiffany Foundation. In 2018 kreeg ze als eerste de Toby's Prize van MOCA Cleveland en de Nam June Paik Award van Kunststiftung NRW. Ze woont en werkt in New Jersey en doceert aan Columbia.
Twee dansende figuren razen door een verblindend witte ruimte en worden bijna volledig door hun omgeving opgeslokt. Perry bereikte dat effect door gereedschappen uit Photoshop te misbruiken die bedoeld zijn om delen van een beeld automatisch weg te poetsen of aan te vullen. Wat overblijft is een lichaam dat tegelijk spectaculair aanwezig en nagenoeg onzichtbaar is — abstractie niet als esthetische keuze maar als iets wat het beeld wordt aangedaan. Het werk, twee kanalen en negen minuten zonder geluid, werd getoond in het Studio Museum in Harlem, is in 2022 door het MoMA verworven en hing in 2023 in Signals: How Video Transformed the World.
Een hometrainer met drie beeldschermen erop gemonteerd, nagebouwd naar het soort kantoormeubilair waarmee werknemers calorieën kunnen verbranden terwijl ze doorwerken. De constructie is zo afgesteld dat trappen moeizaam en oncomfortabel is. Op de schermen spreekt een kale, bruine avatar van Perry de bezoeker rechtstreeks toe over productiviteit, succes en gezondheid, en over onderzoek waaruit blijkt dat zwarte Amerikanen die geloven in een rechtvaardige wereld vaker chronisch ziek worden. De avatar vertelt ook wat de software niet kon: haar dikte was niet te renderen. Het werk is verworven door het MoMA en door MOCA in Los Angeles.
Perry's tweelingbroer Sandy speelde basketbal op Division 1-niveau. Zijn gezicht, lichaamsbouw en statistieken werden door de NCAA doorverkocht aan EA Sports, dat hem zonder toestemming of vergoeding als speelbaar personage in twee spellen opnam. In deze video van ruim zestien minuten — volledige titel IT'S IN THE GAME '17 or Mirror Gag for Vitrine and Projection — lopen broer en zus door de zalen van het Metropolitan Museum en het British Museum, tussen geroofde voorwerpen die intussen ook als 3D-model te downloaden zijn. De avatar uit het spel en een avatar die Perry zelf van hem maakte staan naast elkaar. Het werk vormde de kern van haar eerste solotentoonstelling bij Bridget Donahue en zit in de collectie van het Buffalo AKG Art Museum.
Voor haar eerste solotentoonstelling in Europa, in de Serpentine Sackler Gallery, projecteerde Perry een animatie van een deinende oceaan op de binnenmuren. De golven zijn gemaakt met de Ocean Modifier van Blender en gerenderd in het felle paars dat de software gebruikt om aan te geven dat er een bestand ontbreekt: een foutkleur als zeewater. Daaruit komt langzaam een digitaal bewerkte versie tevoorschijn van Turners Slave Ship uit 1840, over het slavenschip Zong, waarvan de kapitein in 1781 133 tot slaaf gemaakte mensen overboord liet gooien om verzekeringsgeld te kunnen claimen. Van twee stills liet Perry later een lenticulaire print maken die van de ene in de andere overgaat.
